For the One Unchanging

in the lights of eden, it’s me you’re feeling
in the cold december, still it’s me you’ll face
in all the lies i’ve told you, it’s truth you shall find
in all the names i’ve given you, it’s me you’ll understand
now the waiting is over and it’s vain to deny
be relieved from desires, be awake, open your eyes
time is flowing and the world is turning
words now spoken for the one unchanging
in all the pain i’ve shown you, there’s hope you shall see
with all the fear i’ve given you, it’s love you’ll understand
now the waiting is over and it’s vain to deny
be relieved from desires, wake up! open your sleepless eyes
dark thoughts in your mind will bring you tears
like the dark clouds in the sky bringing rain
anger in your heart will make your fears grow
like the thunder in the sky screams in pain

Gölgesi..

8.8.1928. 60 yıldan iki gün eksik Edip Cansever'le aramız.

Ama hala;

"gölgesi bir kuş ölüsü"

değil,

"gölgesi ölü kuş sürüsü"

iki adam.

Adam oldum artık.
Tek derdim biraz ışık.

I -Uyanış

Sanki yıllarca uyumuş gibi uyandım. Bütün bedenim tutulmuştu. Ayağa kalktığımda dengemi sağlayamadım, tekrar geri oturdum. İçinde olduğum bu yer hakkında hiçbir şey bilmediğimi farkettim. Bastığım yer topraktı. Yatağım alçak ve sertti. Dışarıyı görmeyişime rağmen kaosun kokularını alabiliyordum. Kadın ve çocukların panik içindeki bağırışmaları bu çadırımsı yapıdan içeri sızıyordu. Mevsimde bir sonbahar havası vardı. Isınmak için yakılan odun nefese dönüşen havaya güzel bir tat vermişti. Bastığım yerin serinliği ateş gibi yanan ayaklarım için bir uyanış hediyesi oldu. Uyandığım yerden öte , kendim hakkında da pek bir şey hatırlamıyordum. Nedense insan kendisi hakkındaki sorgulamaları en ön planda tutmuyor. Kendimi hatırlamadan da yaşamaya devam edebilirim sanırım. Düşünmek boş geldiğinde ayağa kalktım. İçeriye ışığı sızdıran çıkışın nerde olduğunu buldum ve ona doğru hareket ettim...

Üşüyorsun..Ceketimi al..

11- dead heart, in a dead world

to see the last survivor fall
to see their bastards sons against the wall
to see the emptiness as we decay
i see the world is dead, i am betrayed

dead heart in a dead world
dead heart in a dead world

this rotten hole that i call home bled dry again
this lesion marked upon my soul
left an empty hanging man

across the fields, into the sea
to find the light from within
out of this lake i've tried to crawl
i think i'm there and then again i fall
again i fall

burn your gods and kill the king
subjugate your suffering
dead heart, in a dead world

we must remember wounds so deep
take time to heal
and sometimes though we struggle still
life seems surreal

emotions turned to cold dead wood
can still have life once more
the door that slammed upon your heart
torn away, torn away

burn your gods and kill the king
subjugate your suffering
dead heart, in a dead world
burn your gods and kill the king
subjugate your suffering
dead heart, in a dead world
dead heart, in a dead world

10- believe in nothing

into a strange new world,into the after
all your tears might find you've fallen too far
take another look,take another ride
can't we make them leave the hate behind

and i still believe in nothing
will we ever see the shape of tomorrow?

into the empty storm,into the formless loss of hope,
where we can forget the game

and i still believe in nothing
will we ever see the cure for our sorrow

nothing is sacred when no one is saved
nothing's forever so count your days
nothing is final and no one is real
pray for tomorrow and find your empty still

nothing

09- insignificant

ours is not to question the reasons why
crippled indecision repeats the path i once denied
insignificant, am i?

the color of sundown, of crimson sky
the beauty that breaks down
and gives the day unto the night

and then one day you'll realize
just a speck in a spectrum
insignificant, am i?
and then one day, you'll realize
the beauty that breaks down
never learns the reason why

scan my horizon as blue turns to black
the sky is gone again
and all beneath are born to die
insignificant, am i?

and then one day you'll realize
just a speck in a spectrum
insignificant, am i?
and then one day, you'll realize
the beauty that breaks down
never learns the reason why